ยันต์คือแบบแผนของเส้น วง และอักขระที่เขียนขึ้นตามหลักวิชา ไม่ใช่ลวดลายตกแต่ง หน้านี้อธิบายว่ายันต์เขียนสดคืออะไร ต่างจากของที่ทำซ้ำได้ตรงไหน แต่ละส่วนบนงานหมายถึงอะไร และควรรู้อะไรก่อนตัดสินใจสั่งเขียน
ยันต์คืออะไร
ยันต์คือภาพที่ประกอบขึ้นจากสามสิ่ง คือ อักขระ ซึ่งส่วนใหญ่เป็นอักษรขอมที่ใช้เขียนคาถาบาลี เลขยันต์ ซึ่งเป็นตัวเลขที่วางตามตำแหน่งที่กำหนด และ เส้นกับวง ที่ล้อมและแบ่งพื้นที่ทั้งหมดเข้าด้วยกัน สามสิ่งนี้ไม่ได้วางตามใจผู้เขียน แต่วางตามแบบแผนที่สืบทอดกันมา คนที่เขียนจึงต้องรู้ว่าอักขระตัวไหนอยู่ตรงไหนได้และอยู่ตรงไหนไม่ได้
ความเข้าใจที่คลาดเคลื่อนบ่อยที่สุดคือการมองยันต์เป็นลายกราฟิก ถ้ามองแบบนั้น ยันต์ที่พิมพ์จากไฟล์กับยันต์ที่เขียนด้วยมือก็ไม่ต่างกัน แต่ในทางวิชา สิ่งที่ทำให้ยันต์เป็นยันต์คือการที่มีคนลงมือเขียนมันขึ้นมาทีละเส้นตามลำดับที่ถูกต้อง ไม่ใช่รูปร่างที่ปรากฏบนพื้นผิว
ยันต์เขียนสด ต่างจากยันต์สำเร็จรูปอย่างไร
ยันต์สำเร็จรูปคือชิ้นที่ทำไว้ก่อนแล้วรอคนมาเลือก จะพิมพ์ ปั๊ม หรือเขียนไว้ล่วงหน้าก็ตาม ทุกชิ้นในล็อตเดียวกันเหมือนกัน ส่วนยันต์เขียนสดคือชิ้นที่ยังไม่มีอยู่จนกว่าจะมีผู้บูชา เพราะอาจารย์เขียนโดยอ้างอิงวันเดือนปีเกิดของคนคนนั้น งานสองชิ้นจึงไม่ซ้ำกันแม้จะเป็นแบบเดียวกัน
ข้อแตกต่างนี้ตรวจสอบได้ ไม่ใช่เรื่องที่ต้องเชื่อกันเอง งานที่ผ่านสยามยันต์ทุกชิ้นมีวิดีโอบันทึกขณะเขียน และอาจารย์ไพโรจน์ รื่นวิชา เขียนคำว่า “มหายันต์รวย” พร้อมลายเซ็นของท่านลงบนงานด้วยมือทุกชิ้น สองอย่างนี้คือหลักฐานว่าชิ้นที่อยู่ในมือผู้บูชามาจากมือของท่านจริง
เส้น วง และอักขระ อ่านอย่างไร
งานส่วนใหญ่อ่านจากกลางออกนอก ตรงกลาง คือองค์ประธาน อาจเป็นอักขระหัวใจของคาถาบทนั้น หรือเป็นรูปองค์เทพหรือสัญลักษณ์ที่กำกับความหมายของทั้งชิ้น วงชั้นใน มักเป็นคาถาที่เขียนวนรอบองค์ประธาน วงชั้นนอก ทำหน้าที่ล้อมและปิดล้อมพื้นที่ทั้งหมดไว้ และ รัศมีที่แผ่ออก คือส่วนที่กินเวลาและกินฝีมือที่สุด เพราะต้องกระจายให้สม่ำเสมอโดยไม่มีเครื่องมือช่วยแบ่งองศา
รูปแบบที่อาจารย์คิดขึ้นเองเป็นแบบแรกคือ หัวใจสิบทิศ ซึ่งท่านให้สัมภาษณ์ว่าไม่เคยมีผู้ใดเขียนมาก่อน หลังจากนั้นจึงมีรูปแบบอื่นตามมา เวลาดูงานหลายชิ้นเรียงกัน สิ่งที่บอกว่าเป็นงานคนละแบบไม่ใช่สีหรือกรอบ แต่คือจำนวนวง ระยะของรัศมี และองค์ประธานที่อยู่ตรงกลาง
เขียนลงบนอะไร
ยันต์เขียนสดของอาจารย์เขียนลงบน ผ้า ซึ่งเป็นรูปแบบดั้งเดิมของยันต์เขียนและเป็นวัสดุที่ใช้กับงานทุกชิ้น เมื่อขึงและใส่กรอบแล้วก็แขวนในบ้าน ที่ทำงาน หรือหน้าร้านได้ ขนาดที่สั่งได้มีตั้งแต่ชิ้นเล็กระดับสิบเซนติเมตร ไปจนถึงชิ้นใหญ่ระดับหนึ่งเมตร
นอกจากงานผ้า ยังมีงานอีกประเภทที่ต่างออกไปโดยสิ้นเชิง คือ งานขนาดใหญ่ที่เขียนลงบนพื้นอาคารโดยตรง วงหนึ่งกว้างหลายเมตร ต้องเขียนในสถานที่ และต้องวางจุดศูนย์กลางกับกะรัศมีทั้งวงให้ได้ก่อนลงเส้นแรก เพราะเมื่อลงเส้นแล้วแก้ไม่ได้ งานประเภทนี้รับเป็นกรณีไป
หน้า ผลงาน รวมงานที่เขียนเสร็จแล้วไว้ให้ดูว่าแต่ละแบบออกมาหน้าตาอย่างไร
ก่อนสั่งเขียน ควรรู้อะไร
ใช้วันเดือนปีเกิด เพราะงานเขียนเฉพาะบุคคล ข้อมูลนี้จึงจำเป็น ถ้าไม่ทราบเวลาเกิดที่แน่นอนก็แจ้งเท่าที่ทราบได้
เวลาที่ใช้เขียนสั้นกว่าที่หลายคนคิด งานกรอบขนาดทั่วไปใช้เวลาราวยี่สิบนาทีต่อชิ้น สิ่งที่ใช้เวลาจริงคือการเตรียมวัสดุ การใส่กรอบ และการจัดส่ง ไม่ใช่ตัวการเขียน จึงไม่จำเป็นต้องรอคิวเป็นเดือนอย่างที่เคยมีการเล่าต่อกันมา
ไม่ต้องเดินทางมาก็ได้ ผู้บูชาที่อยู่ต่างจังหวัดหรือต่างประเทศสั่งเขียนแล้วรับงานทางไปรษณีย์ได้ โดยได้วิดีโอบันทึกการเขียนของชิ้นตัวเองไปด้วย ส่วนผู้ที่ต้องการเข้าพบอาจารย์ด้วยตัวเองก็นัดหมายได้ และงานชิ้นใหญ่ที่เขียนไม่เสร็จในวันนั้นจะส่งตามให้ภายในไม่กี่วัน
อาจารย์ไม่รับรองเรื่องอิทธิฤทธิ์ ในบทสัมภาษณ์หลายครั้ง ท่านพูดตรงกันว่ายันต์เป็นที่ยึดเหนี่ยวทางใจ ไม่ใช่สิ่งที่รับประกันผลลัพธ์ใด ๆ สยามยันต์ยึดท่าทีเดียวกัน เราบอกได้ว่าใครเขียน เขียนเมื่อไร เขียนอย่างไร และเขียนลงบนอะไร ส่วนที่เหลือเป็นเรื่องของผู้บูชาเอง
ถ้าอ่านถึงตรงนี้แล้วอยากได้ชิ้นที่เขียนให้คุณคนเดียว ดูขั้นตอนและสิ่งที่ต้องเตรียมได้ที่หน้า สั่งเขียน